domingo, 13 de enero de 2013

 VOLAR AMB EL VENT / VOLAR CON EL VIENTO

En clase de la E.P.A, preparando el examen del Valenciano Superior, la profesora nos lee unos poemas en valenciano. Y pienso... <<¿podría hacer eso?>>. Así que saco un folio, y aprovechando que está explicando algo que ya ni recuerdo lo que era pero nos aburría a las ovejas y a mí, escondo el folio debajo del libro... cierro los ojos... respiro hondo.... y sale esto


 VOLAR AMB EL VENT

Dolç nen meu:
t'estime amb totes les forces de la meua ànima
i malgrat açò
he de renunciar a la teua estima
i guarir-me la meua per a mí
per tal de no fer-te malbé.
El Sol surt amb la teua veu
i s'amaga amb el teu silenci,
on rius veig llum,
i s'esborrona en secret
alguna cosa dintre de mi.
Secret d'ilusions,
de desilusions, de pors,
de penes i enyorances,
de misteris i de dolors.
No pots veure la meua ànima,
malgrat que la tocares ja fa temps,
que veuràs quan mires?,
on es troba la teua atenció?,
que mou els teus sentiments?
Amb tot i açò,
la meua felicitat alhora que tristesa
es deixar-te anar on vulgues,
es veure't volar amb el vent.


TRADUCCIÓN

 VOLAR CON EL VIENTO

Mi dulce niño:
te amo con todas las fuerzas de mi alma
y aun así
he de renunciar a tu cariño
y reservarme el mío para mí
para no hacerte daño.
El Sol sale con tu voz
y se esconde con tu silencio,
donde ríes veo luz
y algo, dentro de mí, se alboroza en secreto.
Secreto de ilusiones,
de desilusiones, de miedos,
de penas y añoranzas,
de dolor y de misterios.
No alcanzas a ver mi alma,
aunque la tocaste hace ya tiempo,
¿qué verás cuando miras?
¿dónde está tu atención?
¿qué mueve tus sentimientos?
Con todo,
mi felicidad y tristeza es
dejarte ir donde quieras,
verte volar con el viento.


© Lucía Navarro Luna.

No hay comentarios:

Publicar un comentario